जनक मान डंगोल ।
जागिरे मुन्छे । महिनाको १ देखि दुई पटक मेरो
तराई अर्थात महन्थ, भण्डारी, उपिंदर, राजिंदर, सि.के,
रेसमहरुको मधेस गइ रहनु पर्छ । यो पटक मधेसको भुमि, अहिलेको गर्मि अनि त्याहाको
खेत खलिहान देखेर मन चसक्क अनि कटक्क भो ।
यो हप्ता मैले त्यसै बिषयको
तश्विर खिचेर सामाजिक संजालमा पोस्ट गरे तर कसैले पनि त्यति चासोको साथ लिएको पाईन
।
अहिले श्रावण महीना । भीषण बर्षा भनेर गणतन्त्रका महान मौषमविद हरुले गरेको घोषणा र खबरदारी मिलेको भए यतिखेर मधेसको खेतको रोपाई सकिनु पर्ने थियो तर मधेसी सरकारले मधेसलाई सुक्खाग्रस्त घोषणा
गर भनेर नारा किन लाए ?
गर भनेर नारा किन लाए ?
खर्च गर्न नसकेर बजेट फ्रिज, खर्च गरेको बजेटमा अत्याधिक बेरुजु, समयमा लेखा परिक्षण नगर्ने जस्ता रोगले गाँजेको मधेसलाई नेताहरुले चुनावको बेला गरेको बाचा पुरा गरेको भए आज खडेरीको समस्या भोग्नु पर्थ्यो ?
रामबरणको रास्ट्रपति चुरे संरक्षणको राम्रो सदुपयोग भएको भए आज चुरे देखि भित्रि मधेसको जंगलमा दिउसै टर्च बालेर हिड्नु पर्नेमा जंगल सखाप गर्ने यिनै पार्टीका बन तस्करी हरु हैन ?
रुख भएन भने जीवन हुन्न भन्ने बनका हाकिमहरुले सरकारी
रासन पानि खुवाएर पालेका आफ्ना शसस्त्र फौजलाई ब्यारेकमा सुताएर राख्ने कि बन
तस्करहरु लाई कारवाही किन गर्दैनन ? जब जंगल नै सखाप भए पछी मधेसको जमिन मुनि पानि
कसरि संचित भएर बस्छ ?
आजको खाँटी प्रश्न यहि नै
हैन र ?
मिति: २०८२/०४/०९ गते !
